2014-09-28

LOGIKA MATEMATIKOA ERAIKITZEN

Pentsamendu logikoa ez da irakasten, ez du azalpenik behar. Ez dugu logika ikasi beharrik, pentsamendu logikoa garatu egin behar da. Ume bakoitzaren heldutasun prozesu pertsonala da, pentsamenduaren heldutasuna.
Hasiera baten egunerokotasunean, hasten dela esan genezake, badakite desberdintzen zein den handiagoa eta zein txikiagoa, luzeagoa eta motzagoa...eta horrek kantitatearen noziorantz bultzatzen ditu.
Denok daukagu “kapazitate logikoa” eta horregatik denok helduko gara “kantitate”ideia horretara baina bakoitzak bere erritmoa jarraituko du.
Umeek logika lantzeko, kapazitateak garatu behar dituzte: erlazionatzeko kapazitatea, ondorioak ateratzeko kapazitatea, pentsatzeko kapazitatea eta aurretik dakigun zerbait erabiltzea problema bat ebazteko.
Mentalki umeek garatzen duten lehen kapazitatea, ERLAZIOA da. Bigarren kapazitatea, ERREPRESENTAZIOA da, materialekin, marrazkiekin, ikonoekin egin dutena azaltzea eta azkena biak KONBINATZEA, deduzitzea zer den kausa eta ondorioa.
Adibide bat jarriko dut:
Gertaera bat deskribatuko dut. Utzik dauden globo batzuk ditut hamar bat, umeari hauek behatzeko esaten diogu. Behaketa amaitu eta gero globo horiek puztu egiten ditugu. Galdera bat planteatzen diogu umeari, Globo gehiago al ditut orain edo lehen?
Sei urte baino gutxiago baditu puztuta daudenean dituzula globo gehiago esango dizu ( pentsamendu analitikoa) baina aldi heldutasun bat duenak kopuru berdina duzula esango dizu ez bait duzu ez globo gehiago jarri ezta ere ez kendu (kausa eta ondorioa).





Umea zenbakiz inguratuta dagoela ezin bestekoa da, baina bere lehen urteetan zenbakiak ez du kantitate bat adierazten, zerbait adierazten du: bizi den etxebizitzaren zenbakia, jakolari baten zenbakia, liburu bat identifikatzeko...baina guzti honen helburua zenbakia kantitatearekin erlazionatzea da. Ez da bide erresa, zenbakia abstraptua da. Kapazak izan behar dira berain barnean abstrazino hori burutzeko.
Hau, aurretik hitz egin dugun heldutasun horren ondorioa da. Bakoitzak garatzen du, prozesu pertsonala da. Denok daukagu kapazitate hori, konkretutik sortua delako eta bizitza bizitzea konkretua delako. Guk eskoletatik eta etxeetatik hori bultzatu eta indartu behar dugu.
Nondik hasiko gara?
  1. Beti mugimenduarekin hasiko gara, berain gorputza esploratuz.
  2. Materiala erabiliz. Materialak berak bakarrik ez du ezer egiten umeak berarekin egiten duten ekintzak dira garratzia dutenak. Materiala galdera batekin doa beti, interesa sustatu behar da. Ez badago interesik ez dute inoiz ikasiko.
  3. Hitz egin. Lanean egon diren horretaz hitz egin eta azaldu ondorioak eta zergatiak orduan jakingo dugu aurrera jarraitu dezakegun edo ez.

Guztia honetan, aditua dena, Maria Antonia Canals da eta hemen Euskal Herriko unibertsitatean eman zuen hitzaldi bat lotzen dizuet. Merezi du benetan andra honi entzutea, disfrutatu!!!